Dostluklar

Tam anlamıyla suya yazı yazmak gibi...

Hangimiz ilkokul,ortaokul,lise arkadaşlarıyla görüşüyor ki ?? Bazılarımız yolda gördüklerin de bile başka şeyle ilgileniyorlar,saatlerine bakarlar,telefonlarıyla uğraşırlar,kulaklıklarını takarlar(hiç birşey çalmasa bile)basit hileler olmakla birlikte yapmadığım tek şeydir genel de bana yapılmıştır.Çok sevilen biriyim gerek her zaman gülüşümle,arkadaş-dost canlısı oluşumla,ancak malesef eski anılarımız çabuk unutulur sabun köpüğü gibi...

Ben böyle olsun istemezdim asla ancak onlar öyle uygun görüyor masefaler aşmak bana göre değil bir adım gelsin bana ben on adım giderim ama duvarları aşmak işim değildir ne derler onlar kaybeder...

Babam hep söylerdi...

Aslında gençken(şuan da çok yaşlıyım sanki de) birşeyleri anlamıyorsun yalan vazgeçiriş geliyor sana,babam söylerdi :

-"Kızım bak bu arkadaşlıklar da bitecek ortaokuldakiler kalmadı bunlar da kalmıyacak derslerine çalış bırak arkadaşı her zaman edinirsin"

Ama yok inatçı Merve Hanım dinlemiycek onun çok arkadaşı yok,benim arkadaşlık ilişkilerimi kıskanıyor onlar asla,asla eskileri gibi olmayacak hı hııı olmayacak liseyi bitireli 3 ay oluyor.Şuan da liseden görüştüğüm ben arayıp sormasam beni arayan bir tek Aslı kaldı...Ayşe Bulut'un kitabın da bir öykü okumuştum Fare ile kurbağa (meslevinin 6. cildinden ).Kısaca özetliyim size ama fırsat bulursanız o kitabı mutlaka okuyun...

"Fare ile kurbağa dost olmuşlar fare yüzeyde kurbağa gölde birbirlerini göremez olmuşlar farenin aklına bir fikir gelmiş ayaklarına ip bağlamışlar ne zaman birisi o ipi çekerse görüşeceklermiş.Bir gün alaca karga fareyi yüzeyden kapar ayağında ip onunla birlikte kurbağa da kargaya yem olur" böyle zaralı arkadaşlar edinmeyin ana fikrimizde.