Bugün yağmur var İstanbul'da

Bugün yağmur var İstanbul'da,

Gözyaşlarımla aynı tonda.

Sessizliğin içinde bir çığlık gibi çakıyor şimşekler

Hayatın yaşamaya değer olduğunu söyleyen sözler

Hep bir ağızdan tekrarlanan heceler

Küçükken sevdiğim karakterler,

Büyüdüğümde beni neden terkettiler?

Neden artık yağmurlarda ki düşlerime ulaşamıyorum?

Şimdi hayatım;

Tualde ki beyaz çizgiler gibi boş ve anlamsız.

Gece yağan yağmur gibi sessiz ama güzel,

Toprak kadar dinledirici ama yorgun,

Semaver çayı gibi acı ama zevkli.

Neden hayat bu kadar kötü?

Neden hiç bizim tarafımızı tutmuyor?

Neden mutluluk oyunları işe yaramıyor?

Neden "neden" dediğim soruların cevapları yok?

Neden gözlerde hep bir soru işareti var?

Acaba hayatın pembe gözlüklerini mi çıkartıyoruz?

Yoksa içimizde büyüyor mu o küçük çocuk?

Dış dünyanın yalancı seslerinde boğulup,

İçinde olan çocuk ruhunu mu kaybediyor?

Aslında kaybetmiyor,

Sadece yenilgilerden yılmış kendini kuytu bir köşeye çekmiş,

Kalbinin bir daha kırılmasından korkuyor.

Yağmur artık ona düşman,

Toprak artık onu yoruyor,

Semaver çayı artık onu zehirliyor.

Bir limanda artık o yürek,

Sessiz huzur dolu bir limanda.

BUGÜN YAĞMUR VAR İSTANBUL'DA.