Bakışların içime işliyordu uzun gamsız
Küstah bakışlarının altında kendimi anlatmaya çalışıyordum
Hoşuna gidiyordu bu halim
Çırpınışım çabalayaşım
Egon buz dağına çarpmadan hemen önceydi bu durum
Sonra birden sırada oldu herşey
Bakışlarının sisi gün ışığıyla dağıldı
Alacakaranlık kalktı ortadan
Netleşti herşey
Gece ; kararsızlık mevsimiymiş
Ve annemin öğrettiği söz gerçekmiş
Söz de değil hayatın ta kendisiymiş
Gördüm,hissettim,öğrendim
Ve bildim
Seni görünür kılan benmişim
Kendimi dipsiz kuyulara atan yine ben
Birşeyden kurtulmak için iyice dibe çakılmak gerekiyormuş
Ki çakıldım
Dibi görmeden zirveyi zorlayamazmışsın
Dibi gördüm
Şimdi 32 kısım han birden gelse de umrumda değil
Kararsızlık diye birşey bilmiyorum ben
Çünkü öğrendi ki en beter karar bile kararsızlıktan yeğ hayatta
Daha güçlüyüm artık
Görünmez adamsın artık
Hissediyorum biliyorum ama
Görmüyorum
Tuhaf...
